Dalczego Błaszczykowski nie jest Arszawinem

Wprawdzie Andriej jest o 4 lata starszy i 3 cm niższy, ale ich sylwetki są niemal identyczne. Z podobną dynamiką poruszają się po boisku, wiążą rywalom nogi dryblingami, szarżują między obrońcami. Myślę, że obaj mają „papiery na granie” w podobnym formacie. Ale na tym podobieństw koniec.

Arszawin został znaleziony i wyszkolony w jednym klubie, Zenicie St. Petersburg. Piął się po szczeblach piłkarskich wtajemniczeń i finansowych satysfakcji aż doszedł do „strefy holenderskiej”. W klubie szlif jego talentowi dał Dick Advokaat, w reprezentacji Guus Hiddink. Z rąk do rąk. Teraz, kiedy rozbłysnął na Euro 2008, może te 2,5 mln dolarów, które płacą mu w klubie  zamienić na gażę znacznie wyższą. Może też przebierać  w ofertach największych klubów z nadzieją, że znajdzie się wśród nich wymarzona przez niego Barcelona.

Błaszczykowski  w swoim krótki piłkarskim życiu zmienił już pięć klubów, a Borussię Dortmund do której trafił potraktował jak los na loterii. W tym obcym klubie nie dbają o podnoszenie jego kwalifikacji, lecz to on ma pracować dla innych: Chorwata Petricia, Austriaka Freia, Paragwajczyka Valdeza. Zarabia 800 tysięcy euro, ale na podwyżkę liczyć nie może, bo zbyt często siedzi na ławie. Klub kupił tanio dwóch Brazylijczyków, Dede i Tingę, i to oni są eksploatowani. Holenderski selekcjoner reprezentacji Polski na Euro go nie zabrał. Jeszcze sezon lub dwa i Kuba za pół ceny pójdzie zarabiać gdzieś na piłkarską prowincję, na Cypr, czy do innej Austrii.

Talenty Błaszczykowskiego i Arszawina przyminają dwa diamenty. Jeden oszlifowano na brylant, drugi służy do przytrzymywania drzwi żeby się nie zamknęły...